Zaburzenia związane z genem CASK
Diagnoza i badania
Dowiedz się więcej o tym, jak rozpoznaje się te schorzenia.
Badania genetyczne
Jeśli u Twojego dziecka występują objawy, które mogą wynikać z mutacji genu CASK, takie jak mikrocefalia, zostanie przeprowadzone badanie jego DNA. Badanie to ma na celu wykrycie zmian w genie, które powodują zaburzenie związane z genem CASK.
Czasami rodzice otrzymują te informacje przez telefon, co może być trudne. Jeśli chcesz porozmawiać z kimś na temat wyników, skontaktuj się z nami. Ważne jest, aby uzyskać kopię wyników badań, którą w razie potrzeby możemy wraz z Tobą przeanalizować.
Badania pod kątem różnych mutacji
Aby zrozumieć różne mutacje i dowiedzieć się, dlaczego mogą one powodować różne objawy, przeczytaj nasz Gen CASK dla początkujących strona.
Mutacje missense, nonsense i powodujące przesunięcie ramki odczytu są zazwyczaj wykrywane za pomocą paneli genowych, sekwencjonowania całego eksomu (WES) lub sekwencjonowania całego genomu (WGS). Mutacje w miejscach splicingu można również wykryć za pomocą każdej z tych trzech technik, ale czasami dodatkowe badania RNA mogą pomóc w wyjaśnieniu ich skutków.
Delecje i duplikacje mogą być trudniejsze do wykrycia. Często wykrywa się je za pomocą mikromacierzy chromosomowej, testu MLPA, sekwencjonowania całego genomu (WGS) lub niektórych testów eksomowych z analizą liczby kopii.
Wykrycie mozaikowości może być trudne, zwłaszcza jeśli tylko niewielki odsetek komórek jest nosicielem mutacji. Aby wykryć tę postać choroby, czasami konieczne może być sekwencjonowanie o większej głębokości lub badanie różnych tkanek.
Jesteśmy członkami Genetic Alliance UK, które tworzą materiały dla rodzin. Przewodniki „Rare Resources” są przeznaczone dla rodzin, które niedawno otrzymały diagnozę, są w trakcie procesu diagnozowania lub którym powiedziano, że schorzenie ich dziecka jest tak rzadkie, że może się okazać, iż nie uda się ustalić diagnozy. Pobierz przewodnik.
Jak zrozumieć raport genetyczny
Wyniki badań genetycznych są trudne do zinterpretowania, chyba że jest się genetykiem lub doradcą genetycznym. Często rodzice zwracają się do nas z prośbą o pomoc. W związku z tym opracowaliśmy przystępny przewodnik, który ma pomóc rodzinom.
Przeczytaj przewodnik →Szerokie spektrum schorzeń
Zaburzenia związane z CASK występują w szerokim spektrum. Nawet osoby z tym samym typem mutacji mogą wykazywać różne objawy.
Naukowcy wciąż badają, dlaczego niektóre mutacje powodują ciężką postać MICPCH, podczas gdy inne prowadzą do łagodniejszych postaci XL-ID. Czynniki takie jak mozaikowość, inaktywacja chromosomu X oraz ilość pozostałego białka o prawidłowej funkcji mogą mieć tu znaczenie.
W miarę jak pogłębia się wiedza na temat CASK, udoskonalone badania genetyczne pomagają coraz większej liczbie rodzin uzyskać trafną diagnozę i lepsze informacje na temat stanu zdrowia ich dziecka.
Diagnozowanie MICPCH
U wielu kobiet z MICPCH najpierw rozpoznaje się mikrocefalię i opóźnienie rozwoju, a następnie wykonuje się badanie MRI w celu uzyskania obrazu mózgu. Rodzinom może zostać postawiona diagnoza PCH (hipoplazja mostowo-móżdżkowa), a następnie będą one oczekiwać na wyniki badań genetycznych w celu potwierdzenia genetycznej przyczyny PCH.
W Wielkiej Brytanii uzyskanie wyników badań genetycznych potwierdzających mutację w genie CASK może zająć sześć miesięcy. Poniższe cechy radiologiczne pomagają odróżnić niektóre postacie PCH od MICPCH związanego z mutacją w genie CASK, co pozwala rodzinom szybciej uzyskać bardziej jednoznaczną odpowiedź. Każda diagnoza powinna zawsze być poparta badaniem genetycznym w celu potwierdzenia mutacji genu CASK.
Odróżnienie MICPCH związanego z CASK od PCH typu 2 i 4
Chociaż CASK jest genem, w którym najczęściej występują mutacje związane z PCH, należy on do najmniej znanych i często jest pomijany.
U większości pacjentek z mutacją w genie CASK występuje niedorozwój móżdżku, robaka móżdżku oraz mostu, określany jako hipoplazja mostowo-móżdżkowa (PCH). Zazwyczaj obserwuje się proporcjonalne zajęcie robaka móżdżku i półkul móżdżkowych, w przeciwieństwie do PCH typu 2 i typu 4 (Moog i in. 2011; ref). Tego typu PCH wiąże się głównie z płaskimi półkulami móżdżku oraz niewielkim, ale mniej dotkniętym zmianami robakiem móżdżku, co nadaje móżdżkowi wygląd przypominający ważkę.
U pacjentek z mutacją genu CASK ciało modzelowate ma zazwyczaj normalną wielkość. Ponieważ ciało modzelowate ma normalną wielkość, a mózg jest mniejszy (z powodu mikrocefalii), może to sprawiać wrażenie pogrubienia ciała modzelowatego (Takanashi 2010).
Oprócz wyników badań obrazowych mózgu, konkretne cechy kliniczne (lub ich brak) mogą pomóc w odróżnieniu zaburzenia związanego z genem CASK od PCH typu 2. Uogólniony klonus („drżenie”), brak rozwoju motorycznego , spastyczność, zaburzenia połykania oraz padaczka wkrótce po urodzeniu są często związane z PCH2, ale występują rzadziej lub w ogóle nie występują u kobiet z mutacjami genu CASK, podczas gdy utrata słuchu typu czuciowo-nerwowego może sugerować CASK.
Obrazy MRI pacjenta z mutacją w genie CASK, u którego występują typowe cechy charakterystyczne dla zespołu MICPCH.
Niniejszy materiał został opracowany przez CASK Research we współpracy z profesorem Kutsche i dr Aminem.